Napady katapleksji mogą mieć charakter częściowy, polegający na zmianie wyrazu twarzy (twarz kataplektyczna) w następstwie opadnięcia powiek, żuchwy, otwarcia ust i wysunięcia języka, czemu towarzyszy niewyraźna mowa. Bardziej nasilone ataki katapleksji obejmują opadnięcie kończyn górnych lub ugięcie kolan, co zmusza chorego do przyjęcia pozycji siedzącej. Uogólnione napady kataplektyczne prowadzą do upadków. Utrata napięcia rzadko jest jednak natychmiastowa. Chory w większości przypadków jest w stanie upaść bezpiecznie i tylko sporadycznie upadki kończą się urazami.
Napady katapleksji trwają zwykle krótko, kilka-kilkanaście sekund, ale mogą ulec wydłużeniu, na przykład kiedy otoczenie ciągle się śmieje. Typowo podczas całego epizodu świadomość pozostaje niezaburzona, podobnie jak ruchomość gałek ocznych i możliwość oddychania. Głębokie odruchy ścięgniste są często zniesione, a objaw Babińskiego jest dodatni, szczególnie w czasie uogólnionego napadu. Napady jednostronne lub dotyczące pojedynczej grupy mięśniowej, utrzymywanie się