Latem 1939 dokonano zmian w ugrupowaniu wyjściowym: 26 DP została podporządkowana gen. dyw. Tadeuszowi Kutrzebie, inpektorowi armii przewidzianemu na stanowisko dowódcy Armii „Poznań”, 28 DP została podporządkowana gen. dyw. Juliuszowi Rómmlowi, inspektorowi armii przewidzianemu na stanowisko dowódcy Armii „Łódź”, 10 BK została skierowana do odwodu gen. bryg. Antoniego Szyllinga, generała do prac przy GISZ przewidzianego na stanowisko dowódcy Armii „Kraków”.
13 sierpnia 1939 roku podjęta została decyzja o utworzeniu Korpusu Interwencyjnego, w celu obrony interesów polskich w przypadku próby puczu prohitlerowskiego lub anektowania Wolnego Miasta Gdańska przez Niemcy. Naczelne władze wojskowe, przy założeniu lokalnego konfliktu zbrojnego, zakładały wkroczenie Korpusu Interwencyjnego na terytorium Wolnego Miasta Gdańska. Ponieważ wielkim jednostkom grupy czarnej zmieniono przydziały, w skład korpusu postanowiono włączyć dywizje z Okręgu Korpusu Nr II.