Tego samego dnia wydano rozkaz sformowania jednostek grupy zielonej, czerwonej i czarnej na terenie Okręgu Korpusu Nr II. Mobilizacja objęła między innymi 13 i 27 DP oraz 2 pac i 24 puł. z 10 BK. Mobilizację przeprowadzono w dniach 14-16 sierpnia. W ciągu następnych dwóch dni oddziały przetransportowane zostały na Pomorze i rozlokowane: 13 DP w rejonie Bydgoszcz–Fordon – Solec Kujawski, 27 DP w rejonie Bydgoszcz – Inowrocław. Oddziały znajdowały się w pełnej gotowości bojowej do natychmiastowego transportu na północ. Nie wyładowano nawet ciężkiego sprzętu ze składów transportowych, które oczekiwały na bocznicach.
W dniach 24–27 sierpnia 1939 roku przesunięto 27 DP do rejonu Lubichowo – Osieczna – Ocypel na południowy zachód od Starogardu.
28 sierpnia 1939 roku Kwatera Główna korpusu rozlokowana została w Inowrocławiu. Dowódca korpusu podlegał bezpośrednio Generalnemu Inspektorowi Sił Zbrojnych. Dopiero z chwilą rozpoczęcia działań przechodził w podporządkowanie gen. dyw. Władysława Bortnowskiego. Działania korpusu miały być ubezpieczane od zachodu przez 9 DP i Zgrupowanie „Tuchola”.