Dowódca Armii „Pomorze” zatrzymał do swojej dyspozycji także I/2 pac.
Według relacji oficerów z dowództwa 27 DP rozkaz z dowództwa armii o wycofaniu dywizji, marszem pieszym, przez Bory Tucholskie do Fordonu i dalej do rejonu Chełmno-Chełmża dotarł dopiero w godzinach rannych pierwszego dnia wojny. Zwłoka w przekazaniu tego rozkazu doprowadziła do klęski Armii „Pomorze” i załamania jej dowódcy.
Organizacja wojenna korpusu w sierpniu 1939 Kwatera Główna Korpusu Interwencyjnego 13 Kresowa Dywizja Piechoty 27 Dywizja Piechoty I dywizjon 2 Pułku Artylerii Ciężkiej 1 Batalion Czołgów Lekkich 81 Batalion Saperów 7 Kompania Przeciwlotnicza Karabinów Maszynowych typu „A” – ppor. Onufry Muszyński 121 Lekka Kolumna Pontonowa Typ I
Obsada personalna dowództwa korpusu Dowództwo dowódca korpusu – gen. bryg. Stanisław Skwarczyński dowódca artylerii – płk dr Ludwik Ząbkowski oficer sztabu – mjr Marian Jan Sochański dowódca OPL – mjr Aleksander Roman Boroński dowódca saperów – ppłk sap. Wincenty Krzywiec Sztab szef sztabu – ppłk dypl. Bogdan Alfons Szeligowski szef Oddziału I – ppłk dypl. Zygmunt Andrzejowski szef Oddziału II – mjr dypl. Adam Witold Chorzewski szef Oddziału III – mjr dypl. Jan Alojzy Rudnicki oficer operacyjny – kpt. dypl.