mały|Grób Zygmunta Najdowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Zygmunt Józef Najdowski (ur. 25 kwietnia 1932 w Cerekwicy, zm. 9 stycznia 1998) – polski doktor nauk historycznych i polityk. Minister kultury i sztuki (1978–1980), poseł na Sejm PRL VII kadencji.
Życiorys Syn Józefa i Heleny. Ukończył studia w kierunku filologia polska na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, został także doktorem historii w 1980 w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR.
Od 1954 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1957 został sekretarzem w Zarządzie Wojewódzkim Związku Młodzieży Polskiej w Bydgoszczy. Od 1964 do 1969 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Zarządu Głównego Związku Młodzieży Socjalistycznej w Warszawie. Od 1957 do 1959 I sekretarz Komitetu Uczelnianego na UMK, był zastępcą kierownika wydziału Propagandy Komitetu Wojewódzkiego w Bydgoszczy (1959–1960), został instruktorem partyjnym w wydziałach Komitetu Centralnego PZPR (1960–1973). W 1973 został sekretarzem KW PZPR w Zielonej Górze, a w latach 1975–1978 i 1980–1981 był I sekretarzem KW PZPR w Toruniu. W 1975 był przewodniczącym Wojewódzkiej Rady Narodowej. Od 1975 do 1981 był członkiem KC PZPR. W latach 70.