zasiadał w Radzie Redakcyjnej organu teoretycznego i politycznego KC PZPR „Nowe Drogi”.

W latach 1976–1980 był posłem na Sejm PRL VII kadencji. Od 20 lipca 1978 do 8 października 1980 był ministrem kultury i sztuki w rządach Piotra Jaroszewicza i Edwarda Babiucha oraz Edwarda Babiucha i Józefa Pińkowskiego (wcześniej był krótko podsekretarzem stanu w tym ministerstwie).

W czerwcu 1981 domagał się siłowych rozwiązań wobec „Solidarności”. Po 1989 był członkiem założycielem i pierwszym sekretarzem zarządu krajowego Stowarzyszenia Marksistów Polskich, a także współtworzył partię Związek Komunistów Polskich „Proletariat”.

Był odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” (1967)Medale dla działaczy młodzieżowych, „Żołnierz Wolności”, nr 107, 9 maja 1967, s. 2. oraz Złotym Medalem „Za Zasługi dla Pożarnictwa” (1968)„Strażak: pismo Związku Ochotniczych Straży Pożarnych”, nr 22 (282), 16–30 listopada 1968, s. 5..

Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A 3 Tuje rz. 3 m.