Pierwszy medal wśród seniorów wywalczył na mistrzostwach świata w St. Anton, gdzie zdobył srebrny medal w slalomie. Na podium rozdzielił tam swego rodaka Mario Matta oraz Mitję Kunca ze Słowenii. Do zwycięzcy stracił zaledwie 0,15 sekundy. Wystąpił także w gigancie, jednak nie ukończył drugiego przejazdu. W zawodach pucharowych ośmiokrotnie plasował się w najlepszej trójce, odnosząc cztery zwycięstwa w slalomie: 14 stycznia w Wengen, 21 stycznia w Kitzbühel, 23 stycznia w Schladming oraz 11 marca 2001 roku w Åre. Wyniki te pozwoliły mu zająć czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej i giganta, a w klasyfikacji slalomu wywalczył pierwszą w karierze Małą Kryształową Kulę. W kolejnym sezonie na podium stanął trzy razy: 20 grudnia 2001 roku w Kranjskiej Gorze był drugi, dzień później zwyciężył, a 10 marca 2002 roku w Altenmarkt ponownie był drugi w slalomie gigancie. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie dziewiąte miejsce, a wśród gigancistów był drugi za Francuzem, Frédérikiem Covilim. W lutym 2002 roku startował na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, gdzie wywalczył dwa medale. Najpierw wystąpił w kombinacji, osiągając trzynasty czas zjazdu i trzeci w slalomie, co dało mu ostatecznie brązowy medal. W zawodach tych wyprzedzili go tylko Norweg Kjetil André Aamodt i Bode Miller z USA.