W Hiszpanii Po zakończenia oblężenia Kapui w roku 211 p.n.e., odpoczywający w Puteoli Scypion dowiedział się o śmierci ojca i stryja w Hiszpanii. Nie było prawdopodobnie przypadkiem, że młody KorneliuszWedług Appiana miał wówczas 24 lata (Wojny hiszpańskie 18.68), natomiast Polibiusz podaje, że był w wieku 27 lat (Dzieje X, 6.10) w roku następnym otrzymał naczelne dowództwoprivatus cum imperio, czyli zwykły obywatel obdarzony władzą wojskową – precedens, na który mieli powoływać się imperatorzy w czasach znacznie późniejszych (R.A. Gabriel, s.16). i zaraz udał się na Półwysep Iberyjski, gdzie zastąpił bardziej potrzebnego w Italii Gajusza Klaudiusza Nerona.

Stały przed nim dwa zadania: odzyskać stracone przez ojca i stryja terytoria oraz nie dopuścić by Hazdrubal Barkas dołączył z wojskiem do brata w Italii. Przekroczywszy Ebro wczesną wiosną 209 roku p.n.e., wbrew przewidywaniom wszystkich nie ruszył przeciw Hazdrubalowi i wodzom celtyberyjskim stacjonującym w środkowej Hiszpanii, a szybkim marszem wzdłuż wybrzeża skierował się ku Nowej Kartaginie, stolicy kartagińskich posiadłości na półwyspie. W drodze zbierał informacje o mieście, jego fortyfikacjach i sile garnizonu.