Jako siostrzenica i jedyna spadkobierczyni Eustachego Daszkiewicza odziedziczyła po jego śmierci znaczną fortunęPolski Słownik Biograficzny, tom 23, s. 805. W 1537 roku na zamku w Kijowie Andrzej Niemirowicz adoptował Stanisława Stanisławowicza Dowojno, późniejszego wojewodę połockiego, którego uczynił swoim spadkobiercą. W czasie wojny litewsko-rosyjskiej, po zdobyciu twierdzy w Połocku w 1563 roku, Stanisław Dowojno dosłał się wraz z m.in. krewnym Andrzeja Niemirowicza - Mikołajem Niemirowiczem-Szczyttem (synem Mikołaja) na wiele lat do niewoli Iwana IV Groźnego.
W literaturze błędnie niekiedy przypisuje się Andrzejowi Niemirowiczowi herb Gozdawa zamiast Jastrzębca, myląc litewski ród Niemirowiczów (a także jego gałąź: Niemirowiczów-Szczyttów) herbu Jastrzębiec z rodziną Niemirów herbu Gozdawa z Podlasia. Wskazuje się również błędnie, że był on synem Jakuba Janowicza Niemirowicza, starosty brzeskiego, zamiast Jakuba Andrejewicza NiemirowiczaT. Jaszczołt, Ród Niemiry z Wsielubia - Niemirowiczowie i Szczytowie herbu Jastrzębiec do połowy XVI wieku, [w:] Unia w Horodle na tle stosunków polsko-litewskich, S.Górzynski (red.), Wydawnictwo DiG, Warszawa 2015, s. 181 i 215.
Przypisy