Pancerniki typu South Dakota – typ amerykańskich pancerników z okresu po I wojnie światowej, których budowa została przerwana z powodu ustaleń traktatu waszyngtońskiego. Do budowy okręty zatwierdzono 4 marca 1917. Projekt został zatwierdzony przez Sekretarza Marynarki 8 lipca 1918 roku. Położenie stępki sześciu okrętów nastąpiło w 1920 roku. W wyniku ustaleń traktatu ich budowa została wstrzymana 8 lutego 1922 roku, a nieukończone kadłuby stojące na pochylniach sprzedano na złom w 1923 roku, gdy budowa została ukończona w 24 – 38 procentach. Pierwszy typ South Dakota opierał się na projekcie pancerników typu Coloradowww.globalsecurity.org., ze znacznymi zmianami. Okręty te miały być wolniejsze, ale mocniej uzbrojone i opancerzone w stosunku do typu Lexington
Typ South Dakota został zamówiony w tym samym programie „second-to-none” w którym zostały zamówione krążowniki liniowe typu Lexington, które później zostały przeznaczone do konwersji na lotniskowce ze względu na to, że ich konstrukcja była zaprojektowana do osiągania większych prędkości.