RUP używa podejścia iteracyjnego i przyrostowego z następujących powodów: Integracja oprogramowania robiona krok po kroku podczas wytwarzania oprogramowania, ograniczając go do mniejszej liczby elementów Integracja jest prostsza i mniej kosztowna Składowe oprogramowania są projektowane oddzielnie i łatwiej użyć ich ponownie Łatwiej wykrywać zmiany wymagań i łatwiej nimi zarządzać Zagrożenia identyfikowane i atakowane są wcześnie ponieważ każda iteracja pozwala wykryć kolejne zagrożenia W iteracjach ulepszana jest architektura oprogramowania
Projekt wykorzystujący model iteracyjny będzie posiadał jeden główny plan faz, a zarazem wiele planów iteracji. Włączenie się udziałowców (stakeholders) jest często praktykowane przy każdym kamieniu milowym. W tej sytuacji, kamienie milowe stanowią zachętę dla udziałowców oraz dostarczają informację dotyczącą spełnienia wymagań przez system oraz gotowości organizacji do jego wdrożenia.
Zarządzanie wymaganiami Zarządzanie wymaganiami w RUP jest skupione na zaspokojeniu oczekiwań użytkowników końcowych systemu poprzez identyfikację i specyfikację ich potrzeb oraz wykrywanie zmiany tych wymagań.