Zalety zarządzania wymaganiami:
Poprawnie zidentyfikowane wymagania tworzą prawidłowy produkt, potrzeby użytkownika są zaspokojone. Tworzymy istotną dla użytkowników funkcjonalność, redukując późniejsze koszty dobudowywania zapomnianej (niezidentyfikowanej podczas tworzenia) funkcjonalności.
RUP sugeruje, że zarządzanie wymaganiami składa się z następujących czynności:
Analiza problemu – uzgodnienie problemu i stworzenie miar, które dowiodą jego istotności dla klienta.
Zrozumienie potrzeb udziałowców (stakeholders) (interesariuszy), są to odbiorcy i użytkownicy oprogramowania na różnych szczeblach w organizacji, w innych metodykach zarządzania projektami nazywa się ich interesariuszami) – konsultacja problemu i jego wartości z głównymi udziałowcami (stakeholders) i rozpoznanie w jaki sposób koncepcja rozwiązania zaspokaja ich potrzeby.
Definicja systemu – tworzenie projektu funkcjonalności na podstawie potrzeb użytkowników, identyfikacja przypadków użycia – które prezentują ogólne wymagania (high-level requirements) i użyteczność modelu systemu.
Zarządzanie zakresem systemu (Scope Management) – modyfikowanie zakresu prac nad systemem bazując na analizie wymagań, wybór kolejności realizacji (atakowania) przypadków użycia.