Choć Cameron nie wykonywała zdjęć na zamówienie, to szybko zaczęła wykorzystywać swoje fotografie w celach komercyjnych (m.in. w ciągu 1,5 roku od rozpoczęcia swojej działalności sprzedała odbitki do Muzeum Wiktorii i Alberta).
Oprócz portretów wykonywała także zdjęcia aranżowanych scenek religijnych. Wykonała cykl fotografii, będących ilustracjami do poematu Tennysona Idylls of the King (wydany w dwóch tomach w latach 1874 i 1875).
Posługiwała się techniką kolodionową, która pozwalała na otrzymywanie ostrych, bogatych w szczegóły zdjęć. Cameron posługiwała się jednak inną estetyką – nieostrością, łagodnym rozmyciem, delikatnością – i długimi czasami naświetlania, liczonymi w minutach, choć ówczesne możliwości techniczne pozwalały na skrócenie go do sekund. Nigdy nie ustawiała swoich modeli w konwencjonalny sposób, charakterystyczny dla współczesnych jej studiów fotograficznych;