nie posługiwała się też rekwizytami, takimi jak kolumny. Jej zdjęcia pozbawione były wyszukanej narracji, typowej dla innych wiktoriańskich fotografów o aspiracjach artystycznych, takich jak Henry Peach Robinson czy Oscar Gustave Rejlander. Wpływ na estetykę jej zdjęć miała sztuka Prerafaelitów i malarstwo George’a Frederica Wattsa.
Za życia Cameron jej prace spotykały się z różnym przyjęciem. Obok opinii pozytywnych pojawiała się także krytyka. Przykładowo Hermann Wilhelm Vogel krytykował jej zdjęcia za nieostre twarze i mroczne cienie, przez co portrety miały wyglądać jak byle jakie uczniowskie prace, a nie arcydzieła„Men Great thro’ Genius... Women thro’ Love”: Portraits by Julia Margaret Cameron, „The Metropolitan Museum of Art Bulletin”, nowa seria, t. 56, nr 4 (wiosna 1999), s. 36..
Szacuje się, że wykonała ok. 900 fotografii„Men Great thro’ Genius... Women thro’ Love”: Portraits by Julia Margaret Cameron, „The Metropolitan Museum of Art Bulletin”, nowa seria, t. 56, nr 4 (wiosna 1999), s. 39..