Ekonomia uczestnicząca albo ekonomia partycypacyjna lub parecon (od ang. par-ticipatory econ-omics) – system gospodarczy, w którym podstawowym mechanizmem alokacji zasobów jest partycypacyjne podejmowanie decyzji. W jego ramach zakres wpływu jednostki lub grupy na proces decyzyjny jest proporcjonalny do stopnia, w jakim dana decyzja ich dotyczy. System ten stanowi formę socjalistycznej, zdecentralizowanej gospodarki planowej, opartej na wspólnej własności środków produkcji. Ekonomia partycypacyjna jest proponowaną alternatywą wobec kapitalizmu oraz scentralizowanego planowania. Koncepcja ta jest ściśle związana z działalnością teoretyka politycznego Michaela Alberta oraz ekonomisty Robina Hahnel, który określa ją jako anarchistyczną wizję ustroju gospodarczego.
Podstawowe wartości, które ma wprowadzić w życie, to sprawiedliwość, solidarność, różnorodność, samorządność i efektywność.