Decyzje dotyczące spraw lokalnych zapadałyby w radzie konsumentów dzielnicy albo miasta, prawdopodobnie w porozumieniu z radami producentów miasta i kraju. Ogólnokrajowe decyzje, dotyczące na przykład systemu transportowego, byłyby dyskutowane przez radę krajową radę konsumentów, prawdopodobnie w porozumieniu z miejską radą producentów, gdzie produkowane są materiały, albo ogólnokrajowych czy międzynarodowych radach producentów.
Rady producentów odpowiadałyby radom zakładowym, a zakłady o podobnym profilu łączyłyby się na coraz wyższych poziomach.
Wynagrodzenie za wysiłek i poświęcenie Zwolennicy ekonomii uczestniczącej twierdzą, że wynagradzanie ludzi za ich urodzenie albo cechy dziedziczne, za posiadaną własność lub wrodzoną inteligencję jest zarówno niesprawiedliwe, jak i nieefektywne. Zamiast tego proponują wynagrodzenie za wysiłek i poświęcenie. Ktoś pracujący w kopalni – co jest niebezpieczne, nieprzyjemne i nie pozwala pracownikom na sprawowanie kontroli – miałby wyższe dochody niż ktoś, kto tak samo długo pracuje w biurze, co pozwoliłoby górnikowi pracować krócej, a obciążenia związane z niebezpieczniejszą i bardziej męczącą pracą rozkładałyby się wśród całej populacji.