Józef Karol Potocki herbu Szeliga (ps. Marian Bohusz, Kresowiec, ur. 16 listopada 1854 w Prużanie, zaginął około 1 lipca 1898 w Warszawie) – polski ideolog polityczny o orientacji radykalno-niepodległościowej, poeta, tłumacz i publicysta. W latach 1887–1894 wydawca związanego z Ligą Polską pisma „Głos”, w 1897–1898 wydawca „Walki”.
Życiorys Urodził się w rodzinie inteligenckiej, wywodzącej się ze spauperyzowanej szlachty. Był synem Aleksandra (zm. 1871) i Kasyldy z Jabłońskich, bratem Antoniego, literata i krytyka, oraz Felicji, żony ideologa Narodowej Demokracji Jana Ludwika Popławskiego. Po konfiskacie majątku w 1863 jego ojciec pracował przy budowie kolei w Stołpcach. Potocki uczęszczał do gimnazjum w Mińsku, w ostatniej klasie naraził się nastawieniem patriotycznym ugodowemu prefektowi ks. Sęczykowskiemu. W latach 1876–1880 studiował na wydziale przyrodniczo-matematycznym na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie należał do nielegalnych kółek studenckich.