Po studiach pracował jako guwerner ucząc matematyki i fizyki, a także jako dziennikarz w „Przeglądzie Tygodniowym”, „Nowinach”, „Kraju”, „Tygodniku Ilustrowanym” i „Kurierze Warszawskim”, w latach 1882–1884 był redaktorem przeglądu wydarzeń krajowych w „Prawdzie”, wydawanej przez Aleksandra Świętochowskiego.

W październiku 1886 założył z Popławskim tygodnik polityczny „Głos”, zbliżony ideowo do narodników rosyjskich, który wykupił w marcu 1887 i redagował od lipca 1887 do aresztowania w 1894. Przystąpił do Ligi Polskiej poprzez jej krajową ekspozyturę „Łączność” w 1887 roku Stanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887-1907), Londyn 1964, s. 581.. Nie przystąpił do utworzonej w 1893 Ligi Narodowej. W jednym z ostatnich artykułów dla „Głosu” skrytykował narastające tendencje do „zoologii narodowej”. Reprezentował poglądy antyklerykalne.