Analogicznie występuje (k) przed przyrostkami rozpoczynającymi się od - (-t). Liczebnik (tétores) w miejsce attyckiego (téttares) – „cztery”. Liczebnik (prātos) w miejsce attyckiego (prōtos) – „pierwszy” Zaimek wskazujący (tēnos) w miejsce attyckiego ((e)keinos) – „ten” Mianownik liczby mnogiej rodzajnika i zaimka wskazującego (toi), (tai), (tútoi), (táutai) w miejsce attyckich (hoi), (hai), (hútoi), (haútai) – „ci”, „te” Końcówka 3 os. liczby mnogiej aorystu atematycznego -n w miejsce attyckiego -san, np. (édon) – att. i koine: (édosan) Końcówka czasownika pierwszej osoby liczby mnogiej w miejsce attyckiego . Futurum z cechą (-se-) w miejsce att. (-s-), np. dor. (prāksētai), att. (prāksetai). Przysłówki czasu zakończone na (-ka) w miejsce att. (-te): (hoka), (toka). Przysłówki miejsca zakończone na (-ei) w miejsce attyckiego (-u), np. dor. (teide), (pei).
Zobacz też dialekt attycki dialekt eolski dialekt joński dialekty arkadyjsko-cypryjskie
Kategoria:Dialekty języka greckiego