wymawianie jako [ˈwɔːɁə(ɹ)] albo równorzędne traktowanie /ʌ/ i /ʊ/, charakterystyczne dla dialektów północnych: , wymawianych jako [mʊtʃ], [kʊp]. Sam koncept wynika z faktu, że obecnie tolerancja dialektów jest coraz powszechniejsza niezależnie od kontekstu społecznego.
a W Londynie i okolicach występuje specyficzna odmiana znana jako („angielski ujścia rzeki” Tamizy i jest ona modyfikacją w stronę odmiany ). Odmianie tej nadano nazwę ponieważ przypuszczano, że przemieszcza się ona z Londynu wzdłuż ujścia Tamizy do hrabstw Essex i północnego Kentu. Jednak zaobserwowano ekspansję tej wersji wymowy nie tylko w okolicach Londynu, ale w okolicach daleko położonych od stolicy Anglii: Bristolu, Manchesteru, Hull, Newcastle, a nawet Glasgow. Jednym z powodów popularności jest uniknięcie stygmatyzacji jako (pejoratywne określenie na ludzi z wyższych sfer, szczególnie, choć nie tylko w odniesieniu do ich akcentu). Innym powodem jest przyjęcie tego właśnie akcentu przez aspirującą młodzież używającą wariantów regionalnych – jest zatem przejawem pewnej mody wśród ludzi chcących zachować , czyli wiarygodność wśród ludzi ulicy.