Kariera kosmonauty i służba w Centrum Wyszkolenia Kosmonautów 1965 – po raz pierwszy starał się dostać do oddziału kosmonautów (nabór WWS-3). Znalazł się w finale, ale komisja kwalifikacyjna zdecydowała, że Lachow pozostał jedynie w rezerwie. 1967 – 7 maja został przyjęty do oddziału radzieckich kosmonautów. Razem z nim w grupie znalazło się jeszcze jedenastu innych pilotów wojskowych. 1969–1973 – w lipcu 1969 zakończył dwuletnie szkolenie podstawowe, po którym został skierowany do grupy kosmonautów przygotowywanych do programu „Spiral”. Był w niej do 1973. W tym czasie uzyskał również kwalifikacje pilota doświadczalnego. Latał m.in. na takich samolotach jak: Mig-21SMT, Mig-2SZF, Su-7BKL czy Su-9. 1974–1976 – razem z Anatolijem Woronowem przygotowywał się do lotu doświadczalnego na statku 7K-S (7К-С). 1976–1979 – wspólnie z Gieorgijem Grieczką do października 1977 trenował jako dowódca trzeciej (rezerwowej) załogi przewidzianej do misji na pokładzie stacji Salut 6. W październiku 1977 po nieudanym locie Sojuza 25 wszystkie załogi rozformowano. Później Lachowowi przydzielono do załogi Walerija Riumina, z którym szkolił się do czerwca 1979. 15 czerwca 1978 podczas startu Sojuza 29 Lachow był dublerem dowódcy tej wyprawy – Władimira Kowalonka. Później obaj z Riuminem zostali wyznaczeni do podstawowej załogi Sojuza 32.