Od lutego do sierpnia 1979 pracowali jako trzecia stała załoga na pokładzie stacji kosmicznej Salut 6. 1979–1983 – od 1979 wraz z innymi kosmonautami rozpoczął przygotowania do międzynarodowych załogowych lotów w ramach programu Interkosmos. Pod koniec 1980 został dowódcą załogi rezerwowej misji radziecko-mongolskiej. Razem z nim znalazł się w niej Majdarżawyn Ganzorig. W marcu 1981 był dublerem dowódcy Sojuza 39 – Władimira Dżanibekowa. Później został dowódcą trzeciej (rezerwowej) załogi przygotowywanej do pierwszej załogowej ekspedycji na stację Salut 7. Zastąpił w niej Władimira Dżanibekowa. Inżynierem pokładowym był Aleksandr Aleksandrow. Podczas przygotowań do startu drugiej stałej załogi Saluta 7 dowodził załogą dublerów, w której obok Aleksandra Aleksandrowa znalazł się również Aleksandr Sieriebrow. Tego ostatniego pod koniec przygotowań zastąpił Wiktor Sawinych. W kwietniu 1983 cała trójka była dublerami ekipy Sojuza T-8. Później Lachow został dowódcą podstawowej załogi Sojuza T-9. Od czerwca do listopada 1983 razem z Aleksandrem Aleksandrowem pracował na stacji Salut 7. 1985–1987 – przeszedł szkolenie przygotowujące go do udziału w misjach ratunkowych. Mógł samodzielnie pilotować statek Sojuz.