Dopiero jej niespodziewana choroba i zgon, który nastąpił 8 grudnia 1868 roku odbiły się w ich monachijskiej korespondencji w słowach pełnych żalu. W akcie jej zgonu (księgi metryczne parafii Św.Aleksandra w Warszawie za rok 1868, nr 529) podano, że była „córką rodziców nie znanych zeznającym”, a zeznającymi byli jej mąż „Józef Gierymski zarządzający budynkami wojskowymi i Walenty Jaworski, stolarz”. Autor monografii Maksymiliana Gierymskiego Maciej Masłowski skomentował tę informację następująco: "Trudno uwierzyć, żeby mąż nic nie wiedział o rodzicach żony. W każdym razie genealogia jej nie jest dla nas jasna” – zob. Maciej Masłowski: Maksymilian Gierymski i jego czasy, wydanie drugie, op.cit., s. 31 i 344, przypis 21.. Urodził się w 1846 roku przy ulicy Zatyłki (która wówczas biegła za tyłami koszar Mirowskich łącząc Plac Mirowski w Warszawie z ulicą Elektoralną – stąd nazwa).Ulica łącząca w XVIII wieku i pierwszej połowie XIX wieku Plac Mirowski w Warszawie z ulicą Elektoralną – Maciej Masłowski: Maksymilian Gierymski i jego czasy, Warszawa 1976, wydanie drugie, PIW, s.34.. W 1862 ukończył warszawskie Gimnazjum Realne o profilu matematyczno-przyrodniczym i zapisał się do Instytutu Politechnicznego i Rolniczo-Leśnego w Nowej Aleksandrii. Równocześnie pobierał lekcje gry na fortepianie.