Starej Konfederacji. Zurych, który siłą stłumił powstanie swoich obywateli w latach 1645-1646, obawiał się nowych wystąpień na swoich ziemiach, wysyłając swojego burmistrza Johanna Heinricha Wasera z nieudaną misją do powstańców. Ponieważ ich postulaty polityczne (prawo do posiadania własnych zgromadzeń przedstawicielskich) nie zostały przyjęte, 14 maja 1653 w Huttwil chłopi z Lucerny, Berna, Solury i Bazylei podjęli decyzję o utworzeniu własnego związku (Bauernbund). Na jego czele stanął chłop z Emmentalu (kanton Berno) Niklaus Leuenberger, zwany królem chłopskim.
Opis powstania Pierwszym celem powstańców stało się oblężenie Berna, Lucerny i Aarau (21-23 maja). Zagrożone szwajcarskie miasta zdecydowały się na zbrojne stłumienie powstania. W chwili gdy Zurych przygotowywał swoje wojska do akcji, przywódca powstańców berneńskich Niklaus Leuenberger 29 maja 1653 zawarł kompromis z Radą Berna, w którym uzyskał potwierdzenie części poczynionych dotąd na rzecz rebeliantów ustępstw w zamian za rezygnację z postulatów politycznych (układ z Murifeld)Bauernkrieg (1653) na Historisches Lexikon der Schweiz.