W 1840 roku rodzina zamieszkała w Berlicum, położonym w prowincji Brabancji Północnej.
W wieku czterech lat Henriëtte miała już swój kącik malarski w atelier ojca. Na jedenaste urodziny dostała sztalugi w prezencie od ojca. Naśladując ojca zaczęła malować brabanckie pejzaże z bydłem, czasami też z jakimiś postaciami chłopskimi. Od czasu do czasu malowała te obrazy wspólnie z bratem. Wypróbowywała różne tematy związane ze zwierzętami, np. malowała wnętrza stajni ze zwierzętami gospodarskimi, koty czy psy. Kiedy jej ojciec z powodu choroby oczu musiał zaprzestać malowania, Henriëtte zaczęła sprzedawać własne obrazy, aby wesprzeć domowe finanse. Od 1838 roku sprzedawała swoje obrazy na corocznych wystawach malarskich, które były organizowane w różnych holenderskich miastach. Po śmierci rodziców w 1848 roku przeniosła się do Amsterdamu. Tam w tym samym roku jako pierwsza kobieta została jako „członek pracujący” przyjęta do stowarzyszenia artystów Arti et Amicitiae.
thumb|left|Wózek ciągniony przez psy