Życiorys Pochodzenie i wczesna działalność Nikołaj Jeżow był synem carskiego policjanta Iwana Jeżowa i Litwinki, jednak w dorosłym życiu ukrywał swoje pochodzenie i miejsce urodzenia podając, że urodził się w Petersburgu. Pracę zarobkową rozpoczął w wieku 13 lub 14 lat, początkowo jako terminator u krawca, czego życzył sobie jego ojciec. Porzucił jednak to zajęcie i według własnych wspomnień miał udać się w poszukiwaniu lepszego zatrudnienia do Kowna. W Petersburgu musiał być z powrotem przed rokiem 1912, gdyż w tym okresie pracował już jako ślusarz w Zakładach Putiłowskich, wcześniej będąc zatrudnionym w fabryce krawatów. Jeżow był zaangażowany w rozwijający się w Petersburgu ruch robotniczy i socjalistyczny. Uczestniczył w demonstracjach i protestach robotniczych. W 1912 po raz pierwszy wziął udział w strajku.

W 1915 r. został powołany do wojska, do służby w jednostce piechoty. W tym samym roku, po odniesieniu ran, otrzymał pół roku urlopu na leczenie. Według własnych wspomnień miał wówczas powrócić do dotychczasowej pracy w Petersburgu, zanim w 1916 został ponownie zmobilizowany. Znalazł się w 3 Pułku Rezerwy, stacjonującym w Witebsku.