Przynależność terenów do Azerbejdżanu potwierdzono, mimo protestów Armenii i Ormian w 1920 roku na paryskiej konferencji pokojowej, na której także przyznano Ormianom z Górskiego Karabachu prawo do autonomii terytorialnej i narodowo-kulturalnej. thumb|Mapa Nagorno-Karabachskiego Obwodu Autonomicznego z 1928 roku W 1920 roku w Górskim Karabachu doszło do zbrojnego powstania Ormian przeciwko władzom w Baku, wspartego przez wojska Armenii. Azerbejdżan starając się stłumić bunt, skierował do Górskiego Karabachu większość swojej armii, co wykorzystała Armia Czerwona, która zajęła osłabione państwo, po czym niedługo później bolszewicy utworzyli zależną od moskiewskich władz Azerbejdżańską SRR (kilka miesięcy później powstała z kolei Armeńska SRR). Rosyjska Federacyjna SRR zdecydowała o pozostawieniu Górskiego Karabachu oraz Nachiczewanu, na obszarze którego w lipcu 1920 roku utworzono Nachiczewańską Autonomiczną SRR w granicach Azerbejdżańskiej SRR z uwagi na rozwinięcie dobrych relacji z państwem tureckim, co miał umożliwić fakt, że Azerów i Turków łączy wspólnota językowa oraz kulturowa. Natomiast w grudniu 1920 roku Rosyjska Federacyjna SRR podpisała z Armeńską SRR traktat, który uznawał ormiańskie roszczenia do Zangezuru.