W czasie wojny radziecki wywiad wojskowy wielokrotnie reorganizowano, dzieląc kompetencje między wywiad strategiczny (działalność zagraniczna i na zapleczu frontu, łącznie z werbunkiem agentury), wywiad taktyczny oraz utworzony w 1942 roku kontrwywiad wojskowy Smiersz.
Okres „zimnej wojny” Żołnierze i agenci GRU zbierają informacje nie tylko o broni, wojsku i przemyśle zbrojeniowym, ale już od czasów ZSRR specjalnością GRU jest zdobywanie za granicą informacji dotyczących technologii, także tych niezwiązanych bezpośrednio z kwestiami militarnymi. Od lat 60. XX w. wojskowy wywiad silnie konkurował z wywiadem cywilnym Rosji/ZSRR w zdobywaniu informacji o technologii użytecznej dla uzbrojenia i jego użycia. W kręgu zainteresowań GRU są kwestie informatyczne, elektroniczne itp. Wywiadowcy tego głównego zarządu działają nie tylko w kręgach wojskowych innych państw, ale werbują cywilów i to niekoniecznie związanych z obronnością.
Wiele informacji o radzieckim wywiadzie wojskowym ujawnił zbiegły na Zachód oficer GRU Wiktor Suworow (Władimir Rezun) w wydanych od lat 80. XX wieku książkach.