Feigl włącza się do tendencji dążącej do aksjomatyzowania teorii fizycznych. Uznając pozytywistyczne odgraniczenie kontekstu odkrycia od uzasadnienia podkreśla określony przez obiektywne prawdopodobieństwo sposób uzasadniania teorii. Znajduje się też pod oddziaływaniem tendencji pozytywistycznej; mimo zauważania obecności założeń pozaempirycznych i metafizycznych w teoriach fizykalnych opowiada się za ich wyłączeniem z fizyki. Spośród teorii popiera te, w których takich założeń jest mniej lub te, w których nie występują one wcale.
Podkreśla temporalność wiedzy syntetycznej, uwydatniając zalety empiryczne i pozaempiryczne w procesie wyboru teorii. Neguje całkowitą redukcję dotychczasowych teorii przez ewolucję naukową, czyli zastępowanie starych założeń nowymi. Pod wpływem Karla Poppera, Hansa Reichenbacha i Edgara Zilsela opowiada się za realizmem, odrzucając jednocześnie koncepcje fenomenalizmu.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Austriaccy filozofowie XX wieku Kategoria:Austriaccy filozofowie nauki Kategoria:Ludzie urodzeni w Libercu Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Nauczyciele akademiccy University of Iowa Kategoria:Zmarli w 1988