Bernardino de Sahagún OFM (prawdziwe nazwisko: Bernardino de Ribeira) (ur. 1499, zm. 1590) – hiszpański zakonnik, misjonarz franciszkański swą posługę wykonujący wśród Azteków i innych plemion meksykańskich, jeden z pionierów etnografii.
Życiorys Bernardino de Ribeira urodził się w miasteczku Sahagún w północno-zachodniej Hiszpanii (prowincja León). Studiował na Uniwersytecie w Salamance. Jeszcze przed wstąpieniem do klasztoru zmienił nazwisko na Sahagún. W 1524 roku złożył śluby w klasztorze franciszkanów, a już w 1529 wyruszył wraz z mnichem Antonio de Ciudad Rodrigo i dziewiętnastoma innymi zakonnikami do Nowego Świata. Pierwsze lata spędził w klasztorze Tlamanalco. W roku 1535 założył nowy klasztor w Xochimilco. Od 1536 do 1550 był nauczycielem łaciny w Colegio Cruz w Tlatelolco i pełnił różne funkcje duszpasterskie w prowincji Puebla. W 1558 został wysłany na posługę do Tepepolco, gdzie przebywał dwa lata, a następnie powrócił do Tlatelolco. W roku 1585 został przeniesiony do Klasztoru św. Franciszka w mieście Meksyk, gdzie zmarł w roku 1590, dożywając sędziwego wieku 91 lat.