Podczas wycofywania się wojsk hitlerowskich w kopalni powstał komitet kopalniany, który miał zapobiec zniszczeniu kopalni przez Armię Hitlera oraz Armię Czerwoną. W 1945 roku przy kopalni w Brzozowicach-Kamieniu utworzono obóz pracy przymusowej dla więźniów, internowanych i jeńców. Przebywało w nim w 1945 roku przeszło 400 osób. Zlikwidowano go na przełomie kwietnia i maja 1949 roku. Po II wojnie światowej upaństwowiony zakład wcielono do Bytomskiego Zrzeszenia Przemysłu Węglowego. Po wojnie chęć dużych zysków przy minimalnych nakładach doprowadziła do wydobycia pokładów grubych i czystych położonych przy szybach wydobywczych. W wyniku takiej polityki zasoby szybko zostały wybrane. Podjęto więc decyzję o konieczności wydobycia partii górniczych daleko położonych od szybów i filarów ochronnych. W latach 70 i 80 uruchomiono nowe poziomy 415 i 615. W 1973 roku liczba zatrudnionych w kopalni wyniosła 5085 osób, w tym 4558 robotników. Kopalnia uzyskała najlepszy w swojej historii wynik w zakresie wydajności pracy wynoszący 3312 kg/pr.dn. W 1977 roku wydobycie liczone było już na 4 388 180 ton węgla. Wydobycie do 1985 roku wahało się w granicach 4 milionów ton, a w latach 90. spadło w okolice 1 500 000.