Jako przeciwwagę dla socjalizmu państwowego proponuje on socjalizm bezpaństwowy.
Podstawową formą organizacji społecznej miały być dobrowolne stowarzyszenia i organizacje, które w pełni rozwinęłyby się dopiero poza kapitalizmem. Abramowski propagował również pokojowe sposoby przekształcenia ustroju społecznego poprzez zakładanie spółdzielni i zrzeszeń opartych na pomocy wzajemnej i aktywności członków. Miały one budzić poczucie braterstwa i solidarności. Jego solidaryzm miał wymiar internacjonalistyczny (zgodnie z jego ideą socjalizmu bezpaństwowego), a międzynarodowa solidarność robotników miała zbawić światProgram wykładów nowej etyki, w: E. Abramowski, Pisma wybrane, Zielona Góra 1998, s. 7..
Jego poglądy na państwo ulegały jednak zmianie w początkach XX wieku. Abramowski złagodził swój anarchizm, uznając konieczność odrodzenia państwa polskiego
Edward Abramowski był zagorzałym krytykiem własności prywatnej. Stawiał znak równości pomiędzy nią a nieszczęściem ludzkim. Twierdził, że nie ma nic „mego”, gdyż wszystko jest „nasze”.