Wkrótce potem radzieckie służby bezpieczeństwa zaczęły postrzegać go jako osobę przychylną zachodnim obcokrajowcom, wskutek tego nie został włączony do radzieckiego programu nuklearnego, którym kierował jego były student Igor Kurczatow. Przekazał mu obszerny memoriał, w którym proponował zastosowanie wybuchu do rozpoczęcia reakcji termojądrowej w deuterze.
W 1920 roku poślubił biologa Sarę Gordinę, miał z nią dwóch synów Siergieja i Wiktora, którzy obaj byli fizykami.
Ważniejsze wyniki pracy naukowej mały|344x344px|Jakow Frenkel w czasach studiów mały|261x261px|Seminarium Ioffego, 1915 rok. I rząd od prawej: Frenkel, Nikołaj Siemionow, II rząd od prawej: Piotr Kapica. W środku Abram Ioffe Zaprezentował wiele wyników pracy naukowo-badawczej, w szczególności mały|262x262px|Seminarium Ioffego, 1916 rok. Abram Ioffe siedzi w centrum I rzędu, po jego prawej Nikołaj Siemionow. W II rzędzie od prawej Piotr Kapica, drugi od niego Jakow Frenkel.