W kampanię propagandową rozpętaną przez Everetta, McCarthy'ego i Van Rodena wpleciony był motyw żydowskiego spisku odwetowego przeciw pokonanym Niemcom wśród śledczych armii USA. Prowodyrzy kampanii krytykowali proces jako przejaw sprawiedliwości dyktowanej przez zwycięzców. Według fałszywego oskarżenia przekazanego do prasy przez Van Rodena podsądni z Waffen-SS byli torturowani przez śledczych kopniakami w jądra, jednak żadne oświadczenie o tej treści nigdy nie wpłynęło do obrony. W świetle relacji ocalałego z masakry amerykańskiego żołnierza w ten właśnie sposób ludzie z oddziału Peipera sprawdzali, który z postrzelonych jeńców jeszcze żyje. W nowych zeznaniach składanych już po procesie skazani przypisywali śledczym charakterystyczne groźby: "jeśli nie będziecie pisać, zmiażdżymy wam jądra tak jak w obozach koncentracyjnych". Końcowy raport komisji senatu USA w 1949 orzekł, że traktowanie niepotwierdzonych oskarżeń pochodzących od zbrodniarzy wojennych i byłych nazistów jak faktów podkopało autorytet Stanów Zjednoczonych w Niemczech i zaszkodziło sprawie pokoju.

Peiper został przedterminowo zwolniony z więzienia w 1956. W 1976 zginął w swoim domu we Francji z rąk nieznanych sprawców, prawdopodobnie byłych członków francuskiego ruchu oporuDavid T. Zabecki Ph.D. (2014) Germany at War: 400 Years of Military History, s.