mały|Schemat typowej sieci wraz z terminacją. Wartości elementów polaryzacji i terminacji nie są określone w standardzie RS-485. EIA-485 (także TIA-485, dawniej RS-485 lub RS485) – norma techniczna określająca elektryczne właściwości nadajników (generatorów) i odbiorników dla zrównoważonych (różnicowych) systemów transmisji szeregowej, przeznaczonych do połączeń punkt–punkt, wielodostępnych i wielopunktowych (multipoint). Norma opisuje warstwę fizyczną (sposób sygnalizacji elektrycznej) i nie definiuje protokołów wyższych warstw (np. adresowania, ramek czy procedur dostępu do medium).
Historia i normalizacja Standard został opublikowany pierwotnie jako EIA RS-485 w 1983 roku przez Electronic Industries Alliance (EIA). W późniejszych wersjach funkcjonował m.in. pod oznaczeniem ANSI/TIA/EIA-485-A (1998).
Po zakończeniu działalności EIA część jej komitetów i standardów została przeniesiona do Telecommunications Industry Association (TIA), która utrzymuje m.in. rodzinę standardów z oznaczeniami TIA/EIA.