W praktyce branżowej skrót „RS-485” pozostaje powszechnie używany jako nazwa interfejsu, także w dokumentacji protokołów i urządzeń.
Zakres normy EIA-485 definiuje m.in.: parametry elektryczne nadajnika i odbiornika, dopuszczalne zakresy napięć i progi rozpoznawania stanów logicznych, koncepcję obciążenia jednostkowego (unit load) i zasady obciążania magistrali.
Norma nie narzuca konkretnego złącza, rodzaju przewodu, schematu terminacji ani mechanizmu zapewnienia stanu spoczynkowego (failsafe), dlatego szczegóły te są często doprecyzowywane w standardach korzystających z EIA-485 jako warstwy fizycznej lub w wytycznych aplikacyjnych producentów.
Charakterystyka i parametry elektryczne Transmisja odbywa się w postaci sygnału różnicowego pomiędzy dwiema liniami (często oznaczanymi jako A i B); dla poprawnej pracy w praktycznych instalacjach istotny bywa również tor odniesienia (signal common path), realizowany np. przez wspólną masę zasilania, połączenie ochronne lub dodatkowy przewód odniesienia.