Lee Bowyer (ur. 3 stycznia 1977 w Londynie) – były angielski piłkarz.
Kariera piłkarska Od najmłodszych lat był kibicem zespołu Młotów. Kiedy w wieku 17 lat rzucił szkołę, postanowił jednak rozpocząć treningi w innym londyńskim zespole, w Charltonie. Po raz pierwszy zwrócił na siebie uwagę w 1995 roku, kiedy on i jego kolega z drużyny, Dean Chandler, nie przeszli testu na obecność narkotyków w organizmie w związku z używaniem konopi indyjskich. Bowyer został skreślony z kadry Anglii do lat 18 i zawieszony na osiem tygodni, podczas gdy brał udział w kursie rehabilitacyjnym zorganizowanym przez Angielską Federację Piłkarską (FA). Następnie został podstawowym zawodnikiem pierwszego składu, rozegrał 58 meczów dla Charltonu i strzelił 14 goli. Szczególnym wydarzeniem był hat-trick Bowyera w pamiętnym zwycięstwie 5–4 nad Wimbledon FC w pierwszym meczu drugiej rundy Pucharu Ligi we wrześniu 1995 roku. W roku 1996 wiele klubów Premier League starało się pozyskać nastoletniego Bowyera, który ostatecznie wybrał ofertę Leeds United, myśląc, że może osiągnąć z nimi wiele sukcesów. Transfer opiewał na rekordową jak na nastolatka kwotę 2,8 mln funtów.