Sam Ludwik XVIII nie spodziewał się takiego składu parlamentu, jego słowa, iż nigdy nie myślał, że znajdzie tak zajadłych rojalistów sprawiły, że Izbę w tym składzie zaczęto nazywać Niemożliwą do znalezienia (Introuvable).
W tym okresie przede wszystkim południe Francji było areną masowych aktów przemocy przeciw podejrzewanym o bonapartyzm i poparcie dla rewolucji (biały terror).
Rząd Richelieu – Decazes left|thumb|Książę de Richelieu
Ludwik XVIII nie miał jednak zamiaru całkowicie ustępować ultrasom (których gorąco popierał jego własny brat i późniejszy Karol X), toteż kolejny sformowany rząd również stanowił swoisty kompromis. Na jego czele stanął książę de Richelieu, rusofil i zdolny mąż stanu, zaś w jego otoczeniu wyróżniali się minister policji Decazes, osobisty pupil Ludwika XVIII, minister finansów Louis oraz najbardziej prawicowy w całej grupie minister spraw wewnętrznych Vincent de Vaublanc. I ten rząd był w permanentnym konflikcie z Izbą, przede wszystkim o pozycję religii w państwie, budżet oraz represji przeciwko wrogom monarchii, na których szczególnie zależało deputowanym Chambre Introuvable.