przedimki i przyrostki odpowiadające za kategorię określoności. Widoczne jest regularne przejście między przedimkami en/et a odpowiadającymi im przyrostkami -en/-et.
Czasowniki Czasowniki duńskie nie odmieniają się przez osoby ani liczby (inaczej niż w języku staronordyckim). Odmiana ma miejsce tylko ze względu na czas oraz kilka form pochodnych, tj. imiesłowy i rzeczowniki odczasownikowe.
Czasowniki dzielą się na trzy grupy ze względu na odmianę, dotyczy to głównie formy czasu przeszłego. Grupy I i II mają formę czasu przeszłego kończącą się na -te i -de odpowiednio, grupa III to czasowniki nieregularne.
Czasowniki posiadają następujące formy: Bezokolicznik (infinitiv) Bezokoliczniki kończą się w zdecydowanej większości przypadków na -e, czasem na -å lub inne litery jak -ø. Jeśli bezokolicznik występuje samodzielnie, poprzedza go partykuła at, np. at gøre -- robić. Bezokoliczniki używane są wraz z czasownikami pomocniczymi, wtedy partykuła at znika, np. Jeg skal gøre rent, Powinienem posprzątać;