mogą również oznaczać pojęcie czynności wyrażanej przez dany czasownik, np. Det er nemt at lære dansk, Łatwo jest nauczyć się duńskiego. Czas teraźniejszy (nutid) Czas teraźniejszy tworzy się przez dodanie -r do bezokolicznika, np. køre → kører, jechać. Niewielka grupa czasowników jest nieregularna, dotyczy to niemal wszystkich czasowników modalnych (at skulle, at være → skal, er) oraz pojedynczych czasowników niemodalnych (np. at vide, at synes → ved, synes). Czasownik at gøre (robić) również jest nieregularny, jego forma czasu teraźniejszego kończy się na -r, brzmi jednak gør, a nie gører. Czas przeszły (datid) Większość czasowników należy do jednej z dwóch regularnych odmian czasu przeszłego, w których przyjmują one końcówkę -te lub -de. Np. at høre → hørte (słyszeć) lub at kigge → kiggede (patrzeć). Istnieje jednak dość spora grupa czasowników nieregularnych, w tym wszystkie czasowniki modalne. Np. at skulle → skulle (czasowniki modalny musieć), at få → fik (dostać). Forma przeszła dokonana (fornutid) Forma dokonana, zwana również imiesłowem krótkim (kort participium), bierze udział w tworzeniu czasu przeszłego dokonanego. Inaczej niż np. w angielskim, wszystkie czasowniki, również modalne, posiadają formę imiesłowu.