Johann Joachim Becher (ur. 6 maja 1635 w Spirze, zm. w październiku 1682 w Londynie) – niemiecki alchemik uważany za prekursora teorii flogistonowej, chemik eksperymentator, lekarz związany z uniwersytetem w Moguncji. Był również jednym z pierwszych przedstawicieli kameralizmu w ekonomii.

Życie Był synem luterańskiego pastora. Ponieważ ojciec wcześnie zmarł, Johann mając zaledwie 13 lat musiał zatroszczyć się o matkę i dwójkę młodszego rodzeństwa. Zarabiał pracując jako pomocnik w rzemiośle, dawał też lekcje, natomiast w wolnych chwilach, głównie nocami, sam się dokształcał. Opanował medycynę, chemię, fizykę a także podstawy administracji państwowej. W 1654 r., w wieku dziewiętnastu lat, opublikował pracę o minerałach Tractatus de lapide trismegisto. Przeszedł na katolicyzm i 1657 r. zdobył doktorat uniwersytetu w Moguncji. Został tam profesorem, a wkrótce też osobistym lekarzem i doradcą gospodarczym elektora, księcia Friedricha Casimira heskiego (Hanau). Jako doradca przygotował projekt założenia kolonii heskiej między Orinoko a Amazonką (mniej więcej terytorium dzisiejszej Gujany Francuskiej). Umowę z niderlandzką spółką podpisano w 1669 r., ale do realizacji nie doszło. Hesja nie miała ani tyle środków, ani tylu ludzi, aby skutecznie skolonizować i cywilizować obszar ponad 60 razy większy terytorialnie.