Znaczące zasługi położył też Siergiej Muchanow w dziedzinie poziomu artystycznego sceny warszawskiej. Mógł liczyć na wsparcie namiestnika Berga, który do sprawy teatrów został przekonany przez Marię Kalergis, a także na pomoc wybitnych przedstawicieli polskiej kultury, m.in. Stanisława Moniuszki, Jana Chęcińskiego, Aleksandra Przezdzieckiego, Józefa Keniga, Władysława Bogusławskiego. Do Warszawy zaproszona została Helena Modrzejewska, która uzyskała szereg przywilejów, w tym w zakresie doboru repertuaru, dzięki czemu na scenach Warszawy pojawiły się dzieła Szekspira, Słowackiego, Schillera, Fredry. Repertuar operowy wzbogacono o utwory Moniuszki, nadając im staranną oprawę. Zadbano także o stworzenie zespołu aktorskiego i niebawem do Modrzejewskiej, a także znanych już wcześniej warszawskiej publiczności Alojzego Żółkowskiego, Jana Królikowskiego, Wiktoryny Bakałowiczowej, Salomei Palińskiej czy Aleksandry Rakiewiczowej, dołączyli m.in. Romana Popiel, Wincenty Rapacki, Bolesław Leszczyński, Marian Prażmowski, Edward Wolski. Okres ten w dziejach warszawskiej sceny nosi miano „epoki gwiazd”.