Paul Werner Hoppe (ur. 22 czerwca 1900 w Berlinie, zm. 25 września 1988 we Fryburgu Bryzgowijskim) – niemiecki duchowny katolicki, wikariusz kapitulny diecezji warmińskiej, prałat, protonotariusz apostolski.

Życiorys Pochodził z rodziny warmińskiej, był synem Alojzego (urzędnika państwowego, urodzonego w Reszlu) i Jadwigi z domu Katschrowski (urodzonej w Ornecie). Dzieciństwo spędził w Berlinie i Olsztynie, gdzie ukończył gimnazjum (egzamin dojrzałości w 1920). W 1918 służył w jednostce wojskowej w Ostródzie. Studia filozoficzne i teologiczne odbył w Braniewie i Fryburgu, święcenia kapłańskie przyjął 19 lipca 1925 w katedrze fromborskiej z rąk biskupa warmińskiego Augustinusa Bludaua. Pracował jako duszpasterz kolejno w Kętrzynie – kościół św. Katarzyny (1925–1927), Elblągu (1927–1935, trzeci wikariusz w parafii św. Mikołaja, także nauczyciel religii w liceum państwowym) i Gołdapi (1935–1938). W 1938 został proboszczem parafii Świętej Rodziny w Królewcu. Był równocześnie m.in. kapelanem więziennym. Za zaangażowanie w pracę z młodzieżą i niechętnie widziane przez władze kazania był śledzony i kilkakrotnie przesłuchiwany przez gestapo.