Jeśli celem dociekań jest odpowiedź na pytania o miejsce oraz rolę religii w umyśle i biografii jednostki, wówczas przedmiotem badań jest religijność, a szczególnie jej struktura, miejsce i funkcje motywacyjne, a także procesy formowania się lub zaniku.
Rozróżnienie znaczeniowe pojęć: religia a religijność Religia to między innymi taki zbiór twierdzeń i norm, funkcjonujący w konkretnym kontekście historycznym i społeczno-kulturowym, który dostarcza wyjaśnień i reguluje stosunek zachodzący między człowiekiem i rozmaicie rozumianą rzeczywistością nadprzyrodzoną. Religijność to odniesienie do – także rozmaicie rozumianej – transcendencji. Determinuje ono indywidualny, podmiotowy stosunek człowieka do twierdzeń i norm religii. Może on dotyczyć zarówno religii, w której kontekście przebiegała i przebiega inkulturacja jednostki, jak i innych religii obecnych w danym środowisku, choć przez tę jednostkę nieakceptowanych (w całości lub selektywnie). To ustosunkowanie wyraża się w sferze pojęć i przekonań, uczuć oraz zachowań jednostki. Sprowadza się do subiektywnego odniesienia człowieka do rzeczywistości opisywanej i wyjaśnianej w danej religii, w kategoriach takich jak sacrum, świętość czy – jak to ujął Paul Tillich – ostateczna troska (ultimate concern).