Jung nie negował religii. Według Junga religia to sztywna, skodyfikowana forma doświadczenia religijnego, chroniąca człowieka przed niszczącymi, bezpośrednimi aspektami, jakie doświadczenie to potencjalnie posiada. Religia pozwala na włączenie w świat człowieka potężnych sił. Tradycje religijne powinny mieć wpływ na życie psychiczne człowieka. Człowieka tworzą archetypy religijne. To, że rozumem nie możemy poznać Boga, nie oznacza, że on nie istnieje. Bóg – zdaniem Junga – nie jest stworzony, ale wybierany. Jung uważał również, że z biegiem czasu psychologia zastąpi religię.

Abraham Maslow twierdził, że przyszłość należy do religii opartej na doświadczeniu szczytowym; zadaniem psychologii jest wyzwolenie w człowieku tych najwyższych doświadczeń. Religia jest ważna dla życia psychicznego, gdyż ukazuje więzi między sacrum a człowiekiem; może być przedmiotem badań naukowych, aby lepiej wyjaśnić pewne zachowania człowieka. Jej rolą jest wyjaśnianie i pomoc w rozumieniu przeżyć człowieka.