Stworzenia; totemizm i magia (psychoanaliza, Freud); przekaz treści religijnych przez rodziców (wzór obrazu Boga pochodzi nie tylko od ojca) i osób znaczących (na przykładzie genezy obrazu Boga udowodnione między innymi przez Anę-Marię Rizzuto); temperament – niektórzy są bardziej temperamentalnie dysponowani do przeżywania religii niż inni; zaspokajanie potrzeb – poznawczych (np. koncepcje „pierwszej przyczyny”, antropogenezy), emocjonalnych (np. redukcja lęku przed śmiercią, dążenie do dobrostanu), egzystencjalnych (potrzeba sensu życia).
Religia a psychologia (Freud, Jung, Maslow). Zygmunt Freud przyjął redukcjonistyczny pogląd na źródła religijności. Uważał religię za iluzję, pochodną potrzeb ludzkich: potrzeby ładu moralnego oraz potrzeby bezpiecznego świata. Religia w jego ujęciu jest przedmiotem przeniesienia uczuć w stosunku do ojca (którego w religii zastępuje Bóg). Hipotezy filozoficzne Feuerbacha i społeczne Marksa Freud uzupełnił argumentami psychologicznymi, uznając, iż religia to nerwica natręctw. Freud powołał się tu na perspektywę antropologiczną, ontogenetyczną i etnologiczną.