21 lipca 1954 zawarł cywilny związek małżeński z Zofią Korbutt, a 8 sierpnia ślub kościelny w kościele Najświętszej Maryi Panny w Toruniu.

W 1955 został współredaktorem pism „Bibliotekarz” i „Poradnik Bibliotekarza”. 14 kwietnia 1956 roku w Toruniu przyszło na świat pierwsze dziecko państwa Skwarnickich – Maria. W tym samym roku Skwarnicki uczestniczył w zebraniach Klubu Krzywego Koła. W tym okresie rozpoczął twórczość poetycką; pierwsze wiersze pt. „Lustro”, „Rok 1952” i „W telewizorze ściany” opublikował w „Tygodniku Powszechnym” w 1957 roku. W tymże roku redaktor naczelny „Tygodnika Powszechnego” zaproponował Skwarnickiemu napisanie recenzji z książki kardynała Stefana Wyszyńskiego pt. „Duch pracy ludzkiej”. Po ukazaniu się recenzji cała PRL-owska prasa napadła na jej autora i na „Tygodnik”. W noc sylwestrową 1957/1958 przyszło na świat w Warszawie drugie dziecko – syn Tomasz. W lutym 1958 przeniósł się wraz z rodziną do Krakowa, by podjąć pracę w redakcji „Tygodnika Powszechnego”. Początkowo redagował rubrykę interwencyjno-satyryczną pt. „Bez ogródek”, w której umieszczał felietony pod pseudonimem Spodek, przekształconą w latach późniejszych w stałą rubrykę pt. „Felietony Spodka”.