Brak jest interaktywności, która jest konieczna by uczenie się dawało najlepsze wyniki.
Postman przywołuje często w tej pracy Aldousa Huxleya, którego wizja przedstawiona w Nowym wspaniałym świecie jest swoistą odmianą wizji pozbawienia ludzi ich autonomii i pełni osobowości ukazanej w Roku 1984 przez George’a Orwella. O ile Orwell bał się przemiany kultury w koszmarną kulturę niewolników o tyle Huxley lękał się duchowego spustoszenia, wszechogarniającej infantylizacji i bezmyślności jaki przyniesie kultura banału i trywializacji. Zdaniem Postmana to właśnie kultura telewizji prowadzi do skutków jakich obawiał się Huxley. Choć nie ma zakazu wydawania książek, którego bał się Orwell to i tak prawie nikt ich już nie czyta. Choć nikt nie jest pozbawiany prawa dostępu do informacji jak w wizjach Orwella to zalew nadmiarem informacji powoduje zagubienie i trudność w dotarciu do tych, które mają istotne znaczenie.