Analizy ograniczające się wyłącznie do techniki współczesnej cywilizacji odnaleźć można też w pracy polskiego profesora inżynierii Juliusza Łukasiewicza.
Krytyka Przedstawiona przez Postmana krytyka telewizji może służyć jako znakomity punkt odniesienia do krytycznej analizy różnych praktyk nadawczych oraz wpływu mediów na dyskurs publiczny. Krytyka ta ma jednak swoje ograniczenia. Po pierwsze taki obraz współczesnych mediów opiera się na znacznej redukcji. Postman pomija zupełnie kino, a z radiem „nie daje sobie rady”. Z uwagi na czas w jakim została napisana książka nie uwzględnia w ogóle ekspansji Internetu, który w znacznej mierze przywraca rangę słowu pisanemu. Po drugie jego spostrzeżenia odnoszą się zasadniczo do amerykańskiej telewizji komercyjnej podporządkowanej interesom show-businessu. Nie uwzględniają, mocno ugruntowanej w Europie, idei telewizji publicznej, która ma pełnić misję społeczną, kłaść większy nacisk na treści edukacyjne i wspierać demokrację.
W książce Technopol Postman milczeniem pominął ważne dla kształtowania się technopolu procesy związane z odczarowaniem rzeczywistości, racjonalizacji, tworzenia się swoistej inżynierii społecznej i biurokracji, które opisał Max Weber.