Paweł Janik (ur. 28 czerwca 1895 w Haci, zm. 7 sierpnia 1978 w Panewnikach), polski duchowny katolicki, esperantysta.
Życiorys Szkołę średnią ukończył w Chorzowie, w latach 1915–1920 (z przerwą na służbę wojskową w czasie I wojny światowej) uczęszczał do Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu. 20 lipca 1920 we Wrocławiu otrzymał święcenia kapłańskie z rąk miejscowego metropolity kardynała Adolfa Bertrama. Pracował jako wikariusz w Łagiewnikach, Tarnowskich Górach i Starym Chorzowie. 16 lipca 1929 został mianowany proboszczem nowej parafii w Świerklanach. Na tym stanowisku zajmował się budową kościoła (później także plebanii) oraz działalnością społeczną, przyczynił się do powstania czterech oddziałów Akcji Katolickiej. Okres wojenny nadszarpnął jego zdrowie; po wojnie zajmował się odbudową kościoła, ale ostatecznie w 1947 został przeniesiony na mniejszą parafię w Gierałtowicach. W 1962 przeszedł w stan spoczynku, ostatnie kilkanaście lat życia spędził w Panewnikach.